Оршил
“Үнэн хэрэгтээ төрийн зорилго нь эрх чөлөө бөгөөд жам ёсны эрх зүй нь иргэн, төр хоорондын харилцаа дуусгавар болдоггүй. Учир нь жам ёсны болон иргэний үүднээс хүн нь зөвхөн байгалийн хуулинд захирагдаж, өөрийн хэрэгцээ, айдас, хүсэл мөрөөдөлдөө харгалздаг билээ.”
Б.Спиноза (1632-1677)
Хүний эрх, түүнийг хүлээн зөвшөөрөх, хүндэтгэх, хамгаалах нь өнөөдөр улам бүр олон орны иргэдийн үзэл бодолд илэрхийллээ олж, дэлхий нийтийн цаашдын хөгжлийн нийтлэг чиг хандлага болоод байна.
XVIII зуунд байгалийн хуулийн талаарх анхны санаанууд, хүний эдлэх жам ёсны эрхийг хуульчилсан эрх болгон хүлээн зөвшөөрч, хөгжүүлсэн бөгөөд эдгээр эрхийг анх удаагаа улсын үндсэн хуульд тусгасан юм. Энэ нь төр болон хувь хүний хоорондын хуульчилсан харилцааны илэрхийлэл болж төрийн эрх мэдэл нь чөлөөт хувь хүний зөвшөөрсөнөөр бий болдог гэдгийг нотолсон болно. Хүн ба иргэдийн эрхийн тухай Францын тунхаглал (1789) , Эрхийн тухай Америкийн хууль (1791)-ийг дээрх зарчмыг баримтлан гаргасан билээ. Энэ ч утгаараа Монгол улс 1992 онд Ардчилсан үндсэн хуулиа баталсанаар төрөөс хүний эрх, эрх чөлөөг хангахуйц эдийн засаг, нийгэм, хууль зүйн болон бусад баталгааг бүрдүүлэх, хүний эрх, эрх чөлөөг зөрчихтэй тэмцэх, хөндөгдсөн эрхийг сэргээн эдлүүлэх үүргийг иргэнийхээ өмнө хариуцах болсон билээ.
Монгол орон Азийн ардчиллын өлгий нутаг хэмээн нэрлэгдэн 18 жил өнгөрч, Үндсэн хуулиараа хүний амин чухал эрхийг баталгаажуулсан бөгөөд хүний эрхийн талаар соёрхон баталсан гэрээ конвенцууд, хуульчлан гаргасан бичиг баримтаараа тэргүүлэх орны нэг болжээ. Гэвч 2008 оны 07-р сарын 01-нд болсон үйл явдал нь өнгөрсөн 18 жилийн турш хүний эрх, эрх чөлөөг хамгаалах үндсэн хуулийн баталгааг шалгасан томоохон шалгуур болсон юм.
Зах зээлийн нийгэмд шилжсэн цагаас хойшхи анх удаа Ерөнхийлөгч онц байдал зарлаж төрөөс зарим эрхүүдийг хязгаарласан.
Ардчилсан нийгмийн суурь зарчим нь хувь хүний эрх, эрх чөлөөг төрөөс хязгаарлахгүй байх эрх зүйн баталгаагаар тодорхойлогддог.
Монгол улсын үндсэн хуулиар хүний эрхийг хязгаарлах хүрээг тогтоохдоо Absolute right facie буюу үнэмлэхүй эрхүүдийг тодотгосон хэдий ч тодорхой эрхүүдийг тоочиж өгсөн нь тогтоосноос бусад суурь эрхийг хязгаарлах боломжийг олгосон явдал юм.
АНУ-ын үндсэн хууль батлагчдын нэг Жэймс Уилсон “ бидэнд буй / хүний / эрхийн аль нэгийг хязгаарлах гэж оролдох үед тухайн эрхийг тодорхойлон тодруулах асуудалтай тулгардаг билээ.” хэмээсэн байдаг.
Жам ёсны эрхүүд нэг нь нөгөөгүйгээр оршин тогтнох үндэсгүй байдаг. Тиймээс миний илтгэл Хүний жам ёсны эрх болох мэдэх эрхийн үндсэн хуулийн баталгаа ба онц байдал тогтоосон үед хязгаарлаж болох эсэх талаар хөндөж, өөрийн санал дүгнэлтийг илэрхийлэх болно.
Сэдвийн томъёолол:
1. Мэдэх эрхийн тухай ойлголт
2. Онц байдал тогтоосон үе дэх мэдэх эрхийн хязгаарлалт
3. Дүгнэлт
Нэг. Мэдэх эрхийн тухай ойлголт
Эрх чөлөөний филисофи бол "өөрөө өөрийгөө мэдэх \ өөрийгөө эзэмших\ зарчим дээр үндэслэнэ. Өөрөө өөрийгөө мэдэх гэдэг бол та өөрийнхөө амьдралыг мэднэ гэсэн үг. Үүнийг үгүйсгэх нь өөр хэн нэгэн таны амьдралыг танаас илүү мэдэхийг зөвшөөрөхөд хүргэдэг.
Өөр хэн нэгэн эсвэл хэсэг бүлэг хүн, магадгүй тэд нийгэмд олонхи болж байлаа ч гэсэн таны амьдралыг мэдэх ёсгүй. Та ч мөн адил өөрөөсөө өөр хэн нэгний амьдралыг мэдэж шийдэх эрхгүй. Өөрөөр хэлбэл, хүн бүр өөрийн сонгосон амьдралаар амьдрах эрхтэй бөгөөд бусдын ийм эрхийг зөрчих ёсгүй.
Мэдэх эрх нь өөрийн хүссэнээр амьдрахыг хэлдэг. Энэ нь итгэл үнэмшилтэй байж, үзэл бодлоо чөлөөтэй илэрхийлэх, мэдээлэл авах, түгээх, хэвлэн нийтлэх, чөлөөтэй зорчих гэх мэт эрхүүд юм.
Харвардын профессор Роберт Нозик “Анархи ёс, төр, үл гүйцэлдэх үзэл” хэмээх бүтээлдээ мэдэх эрх бол өмчлөх эрх юм хэмээгээд түүнийг эзэмшлийн зарчим, шилжүүлэх зарчимаар тодорхойлсон байдаг.
Либертари үзэлтэн Дэвид Боаз “ өөрөө өөрийгөө мэдэх эрх гэдэг бол ямар хоол унд, бэлдмэл хэрэглэх, хэнд дурлах, ямар эмчилгээ хийлгэхээ өөрөө мэднэ гэсэн үг юм” хэмээн тодорхойлжээ.
Мэдэх эрх бол оюун санааны эрх чөлөө юм. Үзэл бодлоо илэрхийлэх, хэвлэн нийтлэх, мэдээлэл авах эрх чөлөө нь хүний оюун ухаанд /ухамсарт/ нөлөөлж итгэл үнэмшлийг олгож, итгэл үнэмшилээ илэрхийлэх үйл ажиллагаа үзэл бодлын илэрхийлэл болж түүний илрэн гарах хэлбэр нь хэвлэн нийтлэх гэх мэтээр логикийн индуктив ойлголтоор илэрхийлэгддэг. Тухайлбал: Мэдээлэлгүй бол итгэл үнэмшилгүй, итгэл үнэмшилгүй бол үзэл бодолгүй, үзэл бодолгүй бол хэвлэх, нийтлэх, бусдад өөрийгөө ойлгуулахгүй, бусдад өөрийгөө ойлгуулж чадахгүй бол хүссэнээрээ амьдарч чадахгүй гэсэн логик ойлголтод хүрнэ.
Мэдэх эрхийн талаар судлаачид олон янзаар тайлбарладаг. Тэдний зарим нь мэдэх эрх бол мэдээллийн эрх чөлөө мөн хэмээн тодорхойлж байхад үлдсэн хэсэг нь мэдэх эрх бол хүний суурь эрх бөгөөд өөрийн хүссэнээр амьдрах эрх хэмээн тодорхойлдог. Гэхдээ дээрх хоёр ойлголтыг үгүйсгэх нь учир дутагдалтай юм.
Мэдэх эрх туйлын үнэний филисофид тулгуурлагддаг ойлголт юм. Кино театрт мөнгө төлсөн хүнд кино театрын эзэн тог тасарлаа хэмээн худал ярих эрхгүй байдаг. Сонгууль шударга бус явагдах нь миний өгсөн саналд өөр хэн нэгэн миний зөвшөөрөлгүйгээр миний мэдэх эрхийг зөрчиж буй хэрэг юм.
Танин мэдэхүйн явцад хүн олж авсан мэдлэг практикт батлагдсан үедээ сая үнэн болдог. Үнэн гэдэг нь бодит байдлыг зөв тусгасан түүнтэй тохирч байгаа мэдлэг юм. Үнэн объектив оршин байгаа юм үзэгдлийг тусгадаг болхоор түүний агуулга нь хүн төрлөхтнөөс хамраарахгүй уул юм үзэгдлээс хамаарна. Жишээ нь : Дэлхий бөөрөнхий хэлбэртэй . Энэ мэдлэг бодит байдалд тохирч байгаа учир үнэн юм. Үнэн оюун санааны зүйл гэдэг утгаараа өөрөөр хэлбэл хэлбэрийн хувьд субъектив юм.
Мэдэх эрх бол хам шинжтэй эрх юм. Мэдэх эрх нь үзэл бодлоо илэрхийлэх, итгэл үнэмшилтэй байх, Шашин шүтэх, эс шүтэх, халдашгүй дархан байх, улсынхаа нутаг дэвсгэрт чөлөөтэй зорчих, төрийн үйл хэрэг шууд буюу төлөөллийн байгууллагаараа уламжлан оролцох,хөндөгдсөн эрхээ сэргээлгэх, эвлэлдэн нэгдэх, бүтээл туурвих, сурч боловсрох, өмчлөх эрх, мэдээлэл авах, хайх, түгээх гэх мэт олон эрхүүдийг агуулгын хувьд өөрт багтаан хам шинжтэйгээр оршдог.
Мэдэх эрхийн хэрэгжих үндсэн суурь нь мэдээллийн эрх чөлөө юм. Мэдээллийн эрин зуунд мэдээлэлгүй бол бусад эрхүүдийн хэрэгжих нөхцөл арилдаг.
Монгол улсын үндсэн хуульд мэдэх эрхийн зохицуулалтыг дараах байдлаар тусгасан байдаг. Үүнд: Үндсэн хуулийн 3, 5, 7, 14, 16.1-4, 16.7, 16.8, 16.13-18 заалтуудад мэдэх эрхийн агуулгад багтах эрхүүдийг тусган хамгаалсан байдаг.
Мэдэх эрхийн талаарх нэр томъёоны хувьд англиар Right to know гэдэг нь мэдээлэл авах эрх хэмээн орчуулсан байдаг. Хэдийгээр агуулгын хувьд мэдэх эрх нь шууд мэдээллийн эрх чөлөө хэмээн ойлгож болохгүй ч мэдээллийн эрх чөлөө нь мэдэх эрх биш хэмээн үгүйсгэж болохгүй юм.
Хүний Эрхийн Түгээмэл Тунхаглал, Олон Улсын Иргэний болон Улс төрийн Гэрээний 19 дүгээр зүйл дээр хүн бүр үзэл бодлоо илэрхийлэх, мэдээлэл хүлээн авах болон хайх эрхтэй хэмээн заасан байдаг.
Мэдээлэл хайх эрх гэдэгт мэдээллийн эрх чөлөөг хавсруулан хүлээн зөвшөөрөх явдал улам бүр өргөжсөөр байна.
Үзэл Бодол болон Үзэл Бодлоо Чөлөөтэй Илэрхийлэх Эрх Чөлөөний тухай НҮБ-ийн Тусгай Мэдээлэл (Рапорт) мэдээллийн эрх чөлөө нь өөрөө хүний эрх болон үзэл бодлоо чөлөөтэй илэрхийлэх эрхийн аль алиных нь чухал хэсэг байх болно хэмээн тунхаглав.
Сүүлийн жилүүдэд аливаа улс оронд шинжилгээ хийхдээ Хүний Эрхийн Хороо мэдээллийн эрх чөлөөний талаархи анализийг оруулдаг болжээ. Хүний Эрхийн Хорооноос Их Британи болон Узбекистан улсуудад, улсын нууцын тухай хуулийн хамрах хүрээг багасгах хэрэгтэй хэмээн зөвлөж, энэ нь 19 дүгээр зүйлийг зөрчиж байна хэмээн сануулжээ.
Дээрхээс үзвэл мэдэх эрхийг судлаачид хоёр утгаар тайлбарлаж байна.
1. Либертари үзэлтнүүд ихэвчлэн мэдэх эрхийг өөрийгөө эзэмших эрх, өөрийн хүслээр амьдрах буюу бусдын амьдралд үл оролцох эрх гэж үздэг.
2. Мэдэх эрх бол мэдээлэл авах, хайх, түгээх эрх чөлөө мөн гэж үздэг. Ингэж үзэхдээ үзэл бодлоо илэрхийлэх, итгэл үнэмшилтэй байх эрхийг хамааруулан хам шинжтэй эрх хэмээн тодорхойлдог.
Хоёр.Онц байдал тогтоосон үе дэх мэдэх эрхийн
зохицуулалт ба хязгаарлалт
Монгол Улсын нийт нутаг дэвсгэрт буюу түүний зарим хэсэгт Үндсэн хуулийн хорин тавдугаар зүйлийн 2 дахь хэсэгт заасан онцгой нөхцөл бий болсон үед онцгой нөхцөл, түүний үр дагаврыг арилгах, хүн ам, нийгмийн амьдралыг хэвийн болгох зорилгоор энэ хуульд заасны дагуу иргэдийн эрх, эрх чөлөө, хуулийн этгээдийн эрхийг хязгаарлаж, тэдэнд нэмэгдэл үүрэг хариуцуулан төрийн болон аж ахуйн нэгж, байгууллагын үйл ажиллагаанд тодорхой хугацаагаар тогтоосон эрх зүйн онцгой дэглэмийг онц байдал гэнэ.
Онцгой нөхцөл гэдэг нь:
1/ улсын нийт нутаг дэвсгэрт буюу зарим хэсэгт нь оршин суугаа хүн амын амь нас, эрүүл мэнд, аж амьдрал, нийтийн аюулгүй байдалд шууд аюул учруулсан буюу учруулахуйц байгалийн гамшиг, гэнэтийн бусад аюул тохиолдсон;
2/ Үндсэн хуулийн дэг журам, нийгмийн хууль ёсны тогтолцоо оршин тогтноход заналхийлсэн аливаа байгууллага, бүлэг хүний зохион байгуулалт бүхий хүч хэрэглэсэн хууль бус үйл ажиллагааны улмаас үүссэн нийтийн эмх замбараагүй байдлыг төрийн байгууллага эрх хэмжээнийхээ дотор ердийн арга хэрэгслээр тохинуулах боломжгүй болсоныг хэлнэ.
Энгийн үед ч төрийн зүгээс иргэдийн эсрэг хүчирхийлэл үйлдэж, эрх, эрх чөлөөнд нь ноцтойгоор халдах эрсдэл өндөр байдаг тул онц байдал зарласан нөхцөлд энэ эрсдэл улам бүр өндөр болдог билээ. Учир нь онц байдлын үеэр төр иргэдийн хяналтаас улам бүр хамгаалагдаж, төрийн эрх барьж буй цөөн тооны этгээд хэвийн үед эдэлдэг эрх мэдлээсээ хамаагүй илүү эрх эдэлж, нийгмийн аюулгүй байдлыг хангах нэрийдлээр иргэдийн үзэл бодлоо чөлөөтэй илэрхийлэх, төрийн үйл ажиллагааг хянах, шүүмжлэх, эвлэлдэн нэгдэх, тайван замаар жагсаал цуглаан хийх зэрэг иргэний болон улс төрийн эрх, түүнчлэн амьд явах, эрүү шүүлтээс ангид байх, хуулиар хамгаалуулах, гэм буруу нь тогтоогдоогүй нөхцөлд гэм буруугүйд тооцогдох зэрэг суурь эрхүүдийг зөрчиж, иргэдийг хэлмэгдүүлэх явдал хавтгайрах аюул учирдаг.
Онц байдлын арга хэмжээг зөвхөн нөхцөл байдлын хойшлуулшгүй шаардлагаар хэрэглэх ёстой. Арга хэмжээ нь аливаа ялгаварлан гадуурхалтын эсрэг байна.
Мөн аливаа үйлдэл нь хуулийн хүрээнд хүний эрх, эрх чөлөөг хязгаарлахдаа доорхи үндсэн зарчмыг баримтална:
• Хүний үндсэн эрхэд (амьд явах, эрүү шүүлтээс ангид байх, боолчлолоос ангид байх г.м.) ямар ч тохиолдолд үл халдах
• Нийгмийн сайн сайхны төлөө буюу олон нийтийн амгалан тайван байдлын төлөө гэсэн хууль ёсны зорилготой байх
• Илүү ноцтой үр дагавраас зайлсхийсэн байх (авагдсан арга хэмжээ болон түүнээс үүдэн гарах үр дагаварыг сайтар тооцож зайлшгүй гэсэн тохиолдолд л онц байдал зарлах)
• Түр зуурын шинжтэй байх (тодорхой хугацаатай байх ба шаардлагагүй тохиолдолд аль болох хугацаа сунгахгүй байх)
Эхний зарчим болох үндсэн эрхийг үл хөндөх буюу хязгаарлаж үл болох зарчим. Үүнийг жам ёсны эрхийн татгалзаж болохгүй эрхийн зарчим гэдэг.
Мэдэх эрх бол жам ёсны эрх юм. Жам ёсны эрх гэдэг нь хүнд байгалаас төрөлхөөс заяасан салшгүй эрхийг хэлдэг. Мэдэх эрхийг салгаж болохгүй, хэрэв салгах аваас хүнийг боолчилсонтой ялгаагүй байдалд хүрнэ. Жам ёсны эрхийн онол нь XVIII зуунд Голландад үүссэн бөгөөд үндсэн хуулийн эрх зүйн хөгжилд ихээхэн нөлөө үзүүлсэн, өнөө үед жам ёсны эрхийг зохицуулах дараах үндсэн хоёр хандлага байдаг.
1. Дээр дурьдсан эрхүүд нь жам ёсны шинжтэй учир тэдгээр нь үндсэн хуульд тунхагласанаар бий болдоггүй, хүний салгаж үл болох эрхүүд байдаг. Тиймээс эдгээр эрхийг заавал үндсэн хуулиар зохицуулахыг шаарддаггүй. Харин үндсэн хуульд улс төрийн нийгмийн гэх мэт бусад эрх, эрх чөлөөг тусгах ёстой. / ийм хандлага голланд, зарим скандинавын улс орнууд болон АНУ-ын үндсэн хуульд илэрлээ олдог.
2. Жам ёсны эрхүүд онцгой чухал учраас тэдгээрийг үндсэн хуульд эн тэргүүнд тусгах шаардлагатай гэж үздэг. Ийм хандлагыг ихэвчлэн хүний эрх, эрх чөлөөг удаан хугацаагаар ноцтой зөрчиж байсан түүхтэй. Авторитар буюу тоталитар дэглэмээс салаад удаагүй байгаа орнууд баримталдаг.
Мэдэх эрх бол жам ёсны эрх юм. Тийм ч учраас мэдэх эрхийн агуулгад багтах эрхүүдийг төрөөс хязгаарлаж үл болох юм. Жишээлбэл: Үзэл бодлоо илэрхийлэх эрх, итгэл үнэмшилтэй байх, сурч боловсрох үйл ажиллагааг хязгаарлаж болохгүй. Төр хуулийн этгээдийн үйл ажиллагааг хязгаарладаг энэ нь хувь хүний үйл ажиллагааг бүрэн төгс хязгаарласан ойлголт биш юм. Онц байдал бол онцгой дэглэм болохоос төрд хүний жам ёсны салшгүй эрхийг хязгаарлах эрхийг олгосон хэрэг биш юм. Жишээ нь: ИБУТЭОУП-ын 4-р зүйлийн 2 дахь хэсэг, 5-р зүйл.
Дээрхээс дараах логик дүгнэлт гарч байнга.
1. Мэдэх эрх бол жам ёсны эрх мөн.
2. Жам ёсны эрхийг Үндсэн хуульд тусгасан, эс тусгасан ч бай түүнийг хязгаарлаж үл болно. / Derogable rights /
Онц байдлыг үед мэдэх эрхийг хязгаарлах нь дараах зөрчилд хүргэдэг. Үүнийг бодит судалгаан дээр өгүүлье.
2008.07.01-нд болсон үйл явдалд онц байдалтай холбоотой хүний эрхийн зөрчилд мониторинг, хамгааллын эвслээс баримтжуулалт хийгдсэн бөгөөд 71 баривчлагдан саатуулагдсан этгээд, 126 ар гэрийнхэнээс судалгаа авсан байдаг.
1. Амьд явах эрх. Онц байдал зарласан үеэр 5 хүний амь нас эрсдсэн. Гэр бүлийнхэн нь мэдээгүй байсан.
2. Түүнийг нэвтрүүлсэн сэтгүүлч, эмнэлгийн ажилтан тэр даруйд ёс зүйн арга хэмжээ авсан. / хариуцлага тооцсон/ Мэдээллийг дахин гаргаагүй.
3. Мэдээлийн түгээх үйл ажиллагааг хязгаарлан телевизүүдийн үйл ажиллагааг түр хааснаар үнэн бодит мэдээлэл иргэдэд олгогдоогүйгээс иргэдийн итгэл үнэмшилд хуурмаг ойлголтыг бий болгосон. Ингэсэнээр нийтийн эмх замбараагүй байдалд оролцоогүй иргэдийн өөрийн хүслээр амьдрах эрхийг хязгаарласан. Энэ үед төрийн байгууллагаас мэдээлэл авах, түгээх эрх зөрчигдсөн.
4. Улсынхаа нутаг дэвсгэрт чөлөөтэй зорчих эрх. Онц байдал зарласан нутаг дэвсгэрээс өөр газарт байсан иргэдийг баривчилсан. Судалгаанд оролцсон иргэдийн 18 нь өөр газраас баригдсан байдаг.
5. Эрүүгийн байцаан шийтгэх хуульд заагдсан баривчлан саатуулагдсан этгээдийн гэр бүлийнхэнд нэн даруй мэдэгдээгүй. 2008.07.04-ны байдлаар 30 гэр бүлийнхэнтэй холбогдоогүй байна.
6. Баривчлагдсан хүмүүсийн ар гэрийнхний 61.9% мэдээлэл авч чадаагүй. Мэдээлэл авах гэсэн боловч өгөөгүй зэрэг зөрчил илэрчээ.
Дээрх зөрчлөөс үүсэн гарах үр дүн нь мэдээлэл авах, түгээх боломжийг хязгаарласанаар 72 иргэн сураггүй болсон нь тэдний амьд явах эрхийг төр бүдүүлгээр зөрчих боломжийг бүрдүүлсэн.
Дүгнэлт
Эрх нь ерөнхий байх ёстой гэсэн зарчим хоёр агуулгаар ойлгогддог. Нэг талаас эрх эзэмшигч рүү ханддаг, нөгөө талаас эрхийг хориглож, хязгаарлаж байдаг субъект рүү ханддаг. Тухайн үйлдлийг орон зай, цаг хугацааны хувьд хориглосон, шаардсан хууль нь энэ зарчмын хоёр дахь агуулгаар нь зөрчдөг.
Төрөөс онц байдал тогтоон хүний суурь эрх болох мэдэх эрхийг хязгаарлах нь хүний суурь эрхүүдийг зөрчих эрх зүйн суурь нөхцөл болдог билээ.
Онц байдлын тухай Монгол улсын хуулиар хүний эрхийг хязгаарлах хүрээ нь эмпирик шинжтэй байгаагаа хориглогдоогүй бүхэн зөвшөөрөгдөнө, зөвшөөрөгдсөнөөс бусад нь хориглогдох зарчмын дагуу бусад хүний суурь эрхүүдийг төрөөс хязгаарлах боломжийг эрх зүйн хүрээнд олгосон байна. Энэ нь олон улсын хүний эрхийн үзэл баримтлалтай нийцэхгүй болно. Иймд Мэдээллийн эрх чөлөөний хуулийг батлахдаа мэдээлэл авах боломжийг хязгаарлахгүй байх. / нууцад хамаарахгүй асуудлаар, ямар ч нөхцөлд /, Үндсэн хуулийн 19.2-д заасан онц болон дайны байдлын үед хүний эрхийг хязгаарлахдаа жам ёсны эрхүүдийг үл хөндөхөөр заах. Гэхдээ эмпирик шинжийг агуулаагүй байх, Онц байдал болон хүний эрхийг хязгаарлахтай холбогдсон хууль тогтоомжийг шинэтгэх. / үзэл баримтлалын хувьд /, Онц байдал тогтоосон үед хэвлэл мэдээллийн үйл ажиллагааг хаахгүй байх. / хууль зөрчөөгүй бол /, Онц байдлын үед мэдээлэл авах тусгай эрхийг иргэний ниймийн байгууллагуудад олгох зэрэг мэдэх эрхийн эрх зүйн баталгааг төрөөс зайлшгүй бий болгох шаардлагатай байна.
Эх сурвалж:
Хууль тогтоомж, олон улсын гэрээний хүрээнд:
1. Монгол улсын Үндсэн хууль, 1992 он,
2. Онц байдлын тухай Монгол улсын хууль, 1995 он,
3. Иргэний болон Улс Төрийн Эрхийн Олон Улсын Пакт, 1966
Ном сурах бичгийн хүрээнд:
4. Дэвид Боаз “Либертарианизм” ( хувь хүний эрх чөлөөний филисофи ) орч. Б.Батчулуун, Мон судар, 2005 он,
5. Ч.Энхбаатар, Т.Доохүү “Гадаад орнуудын үндсэн хуулийн эрх зүй” Уб., 2006 он,
6. С.Нарангэрэл “Хууль зүйн толь бичиг” Уб., 1994 он,
7. UNESCO, Лиа Левин ”Хүний эрх, асуулт, хариулт” Уб.,2005 он
8. Richard Flathman, Liberalism and the suspect Enterprise of political institutionalization: the case of the rule of law, NY university press, 1994
9. Виктор Кондэ “Олон улсын хүний эрхийн нэр томъёоны гарын авлага” Уб., 2004 он,
10. Дэлхийн банк “Хашгирч шаардахаас хариуцлага тооцох хүртэл” Уб.,2004 он
Бусад эх сурвалжийн хүрээнд:
1. Онц байдалтай холбоотой хүний эрхийн зөрчилд мониторинг, хамгааллын эвсэл “Баримтжуулалтын багийн тайлан” Уб., 2008
2. Глоб Интернейшнл ТББ “Монгол дахь мэдээллийн эрх чөлөө” судалгааны тайлан”, Уб., 2004 он,
3. Монголын хэвлэлийн хүрээлэн мэдээлэл судалгааны алба “Монголын хэвлэл мэдээллийн байдлын олон нийтийн үнэлэмж” судалгааны тайлан, Уб., 2003 он,
4. Хансс Зайделийн Сан “Эрдэм шинжилгээний бага хурлуудын илтгэлийн эмхэтгэл” Уб., 2005 он,
5. “Хүний эрх” сэтгүүл ¹2, Уб., 2002 он,
6. “Хууль дээдлэх ёс” сэтгүүл ¹3 (14), Уб., 2006,
7. http://www.unhchr.ch/html/menu3/b/a_ccpr.htm
8. http://www.juridicas.unam.mx/publica/rev/comlawj/cont/1/cts/cts3.htm
9. www.temuujin.blomn.net
10. www. Right to know law institute.com